Where in the world are Erwin & Miek?

Archive for the ‘French Polynesia’ Category

What’s in a name? Dutch VOC admiral Jacob Roggeveen arrived on Easter Sunday in 1722 at the tiny remote piece of land in the South Pacific that we now commonly know as Easter Island. In his journal he recorded that lands were neatly cultivated, there were whole tracts of woodland, the population was as large as 12,000 and that all the moai statues were standing upright. The mysterious moai are believed to be symbols of gods and ancestors, carved out of the volcanic rock of one of the craters on the island. Nobody knows for sure how they were transported to the family burial platforms (ahu) where they transmitted mana, or power, to the living family chief. European explorers in the late 18th century however noted that many statues had tumbled, little land was cultivated and no more than a thousand people were left. It is thought that the population had outgrown the island’s resources leading to starvation causing fighting and cannibalism. During the tribal wars, all the moai were toppled, presumably to break the mana of the family they protected. By 1871, after whalers and slave traders caused more suffering by taking slaves and bringing smallpox, only 175 islanders remained…

No, we didn’t see the hammerhead sharks during our last dives on Rangiroa. We’ll have to try again later on the Galapagos Islands where, according to some, “you are guaranteed to see them”. But we did have some more nice dives with more playful dolphins, big sharks, manta and eagle rays and huge schools of barracudas and tunas. One thing we learned (after more than 300 dives you still do!) is that it’s a bit risky to put a dead fish in your pocket before you dive as Nicolas, our dive guide, so elegantly demonstrated; he got attacked by a group of grey reef sharks and only escaped by keeping still and turning himself into a ball, a shape too large for the grey reefs to bite…

Our last day in French Polynesia was a long and tiresome one; we left Rangiroa in the afternoon for Tahiti. There we had until after midnight before our flight to Easter Island. We decided to hang out at the luxurious Intercontinental Hotel in Pape’ete where we had some drinks and a nice dinner which was accompanied by a great island dance show. Having traversed 5 time zones, we’re still a little jet lagged. The sunny weather on Easter Island helps us adjust and the temperature, between 20 and 25 dgrs, is perfect for exploring the island. It is fun to drive (or hike) around the island to find the amazing moai. A lot of them are still toppled, usually face down, but many sites have been restored with the moai neatly upright. Our hostel is near to one of the sites that is favored for its gorgeous sun set views (Tahai). So each time we pass it to go into town for dinner we can watch a spectacular sunset. The time and place apparently is also favorite for weddings as we witnessed yesterday when a couple from Bogotá, Colombia, had their ceremony there in traditional Polynesian style. Another amazing sight on the island, is the quarry at the volcano where the moai were carved out of the rocks. It’s as if time is standing still when you walk among the dozens of moai, some nearly finished and ready to be transported. Apparently some 887 moai were ever made of which nearly 400 are still in the quarry. And nobody knows why..

What’s in a name? De hollandse VOC admiraal Jacob Roggeveen kwam op paaszondag in 1722 aan bij het piepkleine eenzame stukje land in de Stille Zuidzee dat we nu allemaal kennen als Paaseiland. In zijn scheepsjournaal vermeldde hij dat het land keurig bebouwd was, er grote percelen bebossing waren, de populatie zo’n 12.000 zielen telde en dat de moai beelden allemaal rechtop stonden. Men denkt dat de mysterieuze moai symbolen van goden en voorouders waren, uit de vulkanische rots van één van de kraters op het eiland gehouwen. Niemand weet zeker hoe ze naar de familie begraafplatformen (ahu) werden vervoerd waar ze mana, of kracht, naar het dan levende hoofd van de familie straalden. Europese ontdekkingsreizigers aan het eind van de 18e eeuw meldden echter dat veel beelden omver lagen, nog weinig land bebouwd was en er niet meer dan duizend mensen over waren. Men denkt dat de bevolking groter was gegroeid dan waar het eiland in kon voorzien met hongersnood als gevolg, wat leidde tot onderlinge gevechten en kannibalisme. Tijdens de stammenoorlogen werden alle moai omgedonderd, waarschijnlijk om de mana te breken van de familie die ze beschermden. Tegen 1871, nadat walvisvaarders en slavenhandelaars nog meer lijden hadden veroorzaakt door slaven te halen en waterpokken te brengen, waren er nog maar 175 eilanders over…

Nee, we hebben geen hamerhaaien meer gezien tijdens onze laatste duiken in Rangiroa. We zullen het later opnieuw moeten proberen als we op de Galapagos eilanden zijn waar, volgens sommigen, “je ze gegarandeerd ziet”. We hebben echter nog wel een aantal leuke duiken gemaakt met nog meer speelse dolfijnen, grote haaien, manta- en adelaarsroggen en enorme scholen barracuda’s en tonijn. Eén ding dat we geleerd hebben (zelfs na meer dan 300 duiken leer je nog es wat!) is dat het best wel dom is om een dooie vis in je zak te stoppen vóór je gaat duiken zoals onze gids Nicolas zo elegant demonstreerde; hij werd aangevallen door een groepje grijze rifhaaien en kon alleen ontsnappen door zichzelf stil te houden en als een bal op te rollen, een vorm die te groot is voor grijsjes om in te bijten…

Onze laatste dag in Frans Polynesië was een erg lange en vermoeiende; we vertrokken in de middag van Rangiroa naar Tahiti en daar hadden we tot na middernacht voor onze vlucht naar Paaseiland. We besloten om ons in het luxueuze Intercontinental Hotel te installeren waar we een drankje en diner hadden dat vergezeld bleek te gaan van een hele leuke eiland dansshow. Nu we 5 tijdzones hebben overgestoken, zijn we een beetje jet lagged. Het zonnige weer op Paaseiland helpt ons te wennen en de temperatuur, tussen 20 en 25 graden, is perfect om het eiland te verkennen. Het is erg leuk om het eiland rond te rijden (of wandelen) op zoek naar de verbazingwekkende moai. Veel liggen nog steeds omver, meestal met hun neus in het zand, maar veel plaatsen zijn gerestaureerd en daar staan ze weer netjes rechtop. Ons hostel bevindt zich vlak bij één van de sites die favoriet is vanwege zijn spectaculaire zonsondergangen. Het tijdstip en de locatie is kennelijk ook favoriet voor het sluiten van huwelijken zoals we gisteren meekregen toen een paar uit Bogotá, Colombia, hun huwelijksceremonie daar had in traditionele polynesische stijl. Een ander verbazingwekkend gezicht hier op het eiland is de steengroeve waar de moai uit de rotsen werden gehakt. Het is alsof de tijd stilstaat als je tussen de tientallen moai doorloopt, sommigen bijna af en klaar om vervoerd te worden. Kennelijk zijn er in totaal 887 moai gemaakt waarvan er bijna 400 zich nog in de groeve bevinden. En niemand weet waarom..

Vanwege de enorme aantallen paarden, waarvan velen wild, die je op het eiland tegenkomt (de eigenaar van onze hostel organiseert tochten te paard over het eiland van een paar uur tot twee dagen), hebben we besloten het eiland om te dopen tot “Paardeiland”.

According to some, Bora Bora has the most beautiful lagoon in the world. Mwaahhh… it’s very beautiful in a number of places, admittedly, but our vote still goes to Aitutaki. Bora Bora’s lagoon is larger, but it is also deeper in many places, making the water look dark blue. And we didn’t cross half the world for that, even the Mediterranean has dark blue water. And Aitutaki itself is more fun because it is less developed: no para sailing, no jet ski tours, no helicopter flights, no obscenely high prices for everything – and no french tourists. Still, the boat ride we took together in the Bora Bora lagoon was great. The view of a light turkoois sea under a blue sky is terrific and I can’t take enough pictures of it. The less land in view, the better.

Something else that guarantees instant happiness, are dolphins. And there are plenty of those on Rangiroa! On our way to our first dive site we already spotted a few, jumping up high from the water. But it got even better: a little later we met a few groups under water, during the dive! That has never happened to us before, usually the dolphins are afraid of divers and they stay away. But these came to play with us!! They came really close and we truly interacted with them. Unfortunately, dolphins appear to have a very short attention span (or they find us boring) because they went away quite quickly. Not to worry: there are many gray and white tip reef sharks here, and you can watch those during every dive.

Rangiroa is a large, almost circular atol, with a huge lagoon in the middle (deep, so dark blue, but never mind, we are here to dive!). The best place for diving is the Tiputa Pass, a passage between two islands, where there is a strong current when the tide is coming in or going out. Therefore, there are many large fish! There should even be hammerhead sharks here, but the season for them hasn’t really started yet, so we may not get to see those. In the mean time however, we’re having a ball in ‘the blue’: just outside of the pass, where the water is a few hundred meters deep and you see nothing but blue around you when you enter it. Brilliant! Especially when you can spot sharks coming up from below every once in a while. It’s something else than watching the little coral fish, and it’s a nice change. You feel so small in that huge pool of water, it’s like watching the stars on a clear night. Except there’s the chance that you might see a hammerhead! Fingers crossed, we still have 2,5 diving days to go…

Volgens sommige mensen heeft Bora Bora de mooiste lagune ter wereld. Mwaaahhhh… hij is inderdaad op veel plaatsen wel heel erg mooi, maar wij stemmen toch voor Aitutaki. De lagune op Bora Bora is groter, maar op veel plaatsen ook dieper, waardoor het water een donkerblauwe kleur krijgt. En daar hoeven we natuurlijk niet de halve wereld voor over, dat heb je in de Middellandse zee ook. En Aitutaki is leuker omdat het minder ontwikkeld is: geen para sailing, geen toertochten op jetskis, geen helicoptervluchten, geen exorbitant hoge prijzen voor alles – en geen Franse toeristen. Maar goed, het boottochtje dat we met z’n tweeen hebben gemaakt in de lagune van Bora Bora was wel heel erg leuk. Uitzicht op licht turkooise zee met blauwe lucht erboven blijft prachtig, en ik kan daar dan ook rustig tientallen foto’s van schieten. Hoe minder land in zicht, hoe beter.

Iets anders waar we onmiddellijk erg gelukkig van worden, zijn dolfijnen. En die zijn er plenty op Rangiroa! Op weg naar onze eerste duikstek zagen we ze al, hoge sprongen makend uit het water. Maar het werd nog beter: even later kwamen we een paar groepjes onder water tegen, tijdens de duik! Dat hebben we nog nooit eerder meegemaakt, meestal zijn dolfijnen bang van duikers en blijven ze uit de buurt. Maar deze kwamen met ons spelen!! Ze kwamen heel dicht bij en we hadden echt interactie met ze. Helaas hebben dolfijnen maar een ultrakorte attention span, of vinden ze ons saai, want ze waren al vrij snel weer weg. Niet getreurd: er zijn hier ook heel veel grijze en witpunt rifhaaien, en die zie je ook bij elke duik.

Rangiroa is een groot, bijna rond atol, met in het midden een enorme lagune (diep, dus donkerblauw, maar geeft niet, we zijn hier om te duiken!). De beste plek om te duiken is de Tiputa Pass, een passage tussen twee eilanden door, waar tijdens inkomend of uitgaand tij veel stroming staat. En dus zitten er veel grote vissen! Er zouden hier ook hamerhaaien moeten zijn, maar het seizoen daarvoor is eigenlijk nog niet echt begonnen, dus het wordt even afwachten of we die gaan zien. Maar in de tussentijd vermaken we ons uitstekend in ‘the blue’: net buiten de pas, waar het water een paar honderd meter diep is en je dus alleen maar blauw om je heen ziet als je het water in gaat. Fantastisch! Vooral als er uit de verte af en toe een haai omhoog komt. Het is weer eens iets anders dan koraalvisjes bekijken. In die enorme bak met water voel je je echt even klein; net alsof je naar een sterrenhemel aan het kijken bent. Maar dan met kans op een ontmoeting met een hamerhaai! Fingers crossed, we hebben nog 2,5 dag om te duiken…

It’s bizarre how a single Dutch company can have such a big influence on such a remote place as Aitutaki in the Cook Islands. I’m not talking about the Dutch East India Company or V.O.C., but a more contemporary one: Endemol. It was their globally successful reality TV show Big Brother that had a whole series of other, similar, reality TV shows taking off soon there after. One of them was the popular castaway show Survivor (in other countries known as Expedition: Robinson) where a bunch of crazy people are isolated in the wilderness and compete for cash and other prizes. They needed a couple of tropical islands for that and came to Aitutaki. For a lot of money they had a big part of the lagoon (with seven islands in it) sealed off for months. No tourists allowed so they had to compensate the losses of the local tourist industry. In 2001, when the show started, in 3 months time some 4 million (kiwi) dollars where spent in Aitutaki alone, giving the local economy an enormous boost. It’s not so hard to understand that the local people (1800 souls) are generally very happy that the TV companies kept coming back and support the production of the BBC’s series Shipwrecked: Battle Of The Islands 2009 that is being filmed here right now. Luckily they cut it down to only a couple of islands so the lagoon is, except for those islands, open to visitors.

The lagoon cruise is the ‘Must Do While In Aitutaki’ tourist attraction. We kept it for last so it wasn’t until last Sunday that we did the cruise. And we have to admit; it’s fantastic.. We have never seen waters so incredibly blue and beaches so white. So it looks like Aitutaki beats Palau in the category “Most beautiful lagoon & beach”.. The tour itself (Aitutaki Adventures on a Sunday is highly recommended) is fun; you’re out in the lagoon for most of the day, you get to swim and snorkel at a few different places, there’s some turtle and bird spotting going on, lunch on the beach is delicious and there’s the mandatory stop at a few sand banks from which you can take that perfect paradise picture with some of the tropical islands as back drop.

The next day we had to fly back to Rarotonga as it was time to move on to French Polynesia. We felt a little sad when we left for Pape’ete, Tahiti, because we loved being in the Cook Islands and we know we will miss it. At the same time we realised that we were at the brink of a new adventure; French Polynesia! After having been to Martinique and Guadeloupe in the Caribbean (our first holiday together, a long time ago), where everything seemed so French and therefore spoiled, we were rather sceptic. And boy, have the French messed the place up.. Even though Tahiti has less than 180,000 inhabitants, it feels as if you’re in busy France. Especially coming from the Cook Islands, Pape’ete is like a metropolis. There are a few stretches of real highway where people speed and drive dangerously (just like back home), everything (including the wine!) is awfully expensive and the coffee is horrible. But, after having spent a day driving around the island, we know it is also a beautiful tropical island with some of the highest mountains in the South Pacific (2200 meters) and great fun to visit. After visiting the museum in his name, we also learned that even more than a hundred years ago Paul Gauguin already thought that the French had completely destroyed the Polynesian culture of Tahiti. Then again, just like his mate Vincent van Gogh, he was mentally disturbed..

Het is bizar hoeveel invloed een enkel Nederlands bedrijf kan hebben op een afgelegen plek als Aitutaki in de Cook Islands. En dan heb ik het niet over de Verenigde Oostindische Compagnie, maar een eigentijdse onderneming: Endemol. Hun wereldwijd succesvolle reality tv show Big Brother was het startschot voor een lawine aan vergelijkbare producties kort daarna. Een daarvan was de populaire schipbreukelingenshow Survivor (bij ons Expeditie: Robinson) waarin een stelletje idioten geisoleerd in de wildernis zitten en strijden om cash en andere prijzen. Voor die show hadden ze een paar tropische eilanden nodig en daarom kwamen ze naar Aitutaki. Voor veel geld hielden ze een groot deel van de lagune, met daarin zeven eilandjes, gedurende drie maanden bezet. Omdat ze absoluut geen toeristen in beeld wilden, betaalden ze alle accommodaties op het eiland om de bedden leeg te houden. In 2001, toen het programma startte, gaven de producenten in drie maanden tijd zo’n 4 miljoen (kiwi) dollars uit op Aitutaki, een enorme economische boost. Niet zo gek dus dat de lokale bevolking (1800 man) het over het algemeen prima vind dat de tv-producenten blijven terugkomen. Zo wordt op dit moment de BBC-serie Shipwrecked: Battle Of The Islands 2009 opgenomen. Zij bezetten gelukkig maar twee eilandjes in de lagune en de rest is gewoon toegankelijk voor bezoekers.

Een lagoon cruise is een ‘must do’ toeristische attractie op Aitutaki. Wij hadden ‘m voor het laatst bewaard dus we gingen pas afgelopen zondag. En we moeten toegeven: het is fantastisch… we hebben nog nergens zulk blauw water en zulke witte stranden gezien. Het lijkt er op dat Aitutaki Palau verslagen heeft in de categorie “mooiste lagune & strand”! De toer zelf (we kunnen Aitutaku Adventures op een zondag ten zeerste aanraden) is leuk: je brengt het grootste deel van de dag in de lagune door, je kunt op een paar plaatsen zwemmen en snorkelen, hier en daar schildpadden en vogels spotten, de lunch op het strand is heerlijk en er is een verplichte stop bij een paar zandbanken om de perfecte paradijselijke strandfoto te maken met in de achtergrond wat van de tropische eilanden.

De volgende dag moesten we terug naar Rarotonga want het was tijd om door te reizen naar Frans Polynesië. We voelden ons een beetje droevig toen we naar Pape’ete, Tahiti, vertrokken want we vonden het geweldig in de Cook Islands en we zullen het zeker missen. Tegelijkertijd realiseerden we ons dat we aan het begin stonden van een nieuw avontuur; Frans Polynesië! Omdat we al eens naar Martinique en Gaudeloupe in het Caribbisch gebied zijn geweest (onze eerste vakantie samen, lang geleden), waar alles zo ontzettend Frans en dus verpest was, waren we nogal sceptisch. En tjonge jonge, wat hebben de Fransen er een puinzooi van gemaakt.. Alhoewel Tahiti minder dan 180.000 inwoners heeft, voelt het toch alsof je midden in druk Frankrijk zit. Vooral nu we van de Cook Islands komen, lijkt Pape’ete wel een metropool. Er zijn zelfs wat stukjes echte snelweg waar mensen te hard en soms gevaarlijk rijden (net als thuis dus), alles (inclusief wijn) is tering duur en de koffie walgelijk. Maar, nadat we in een dag het eiland zijn rondgereden, weten we ook dat het een prachtig tropisch eiland is met een paar van de hoogste bergen in de Stille Zuidzee (2200 meter) en gewoon erg leuk om te bekijken. Een bezoek aan het museum in zijn naam heeft ons geleerd dat Paul Gauguin al meer dan honderd jaar geleden vond dat de Fransen de Polynesische cultuur van Tahiti al helemaal om zeep hadden geholpen. Maar, het moet gezegd worden, net als zijn maatje Vincent van Gogh zat er ook bij hem een steekje los..