Where in the world are Erwin & Miek?

The Galápagos Islands are a small group of islands some 1000 km West of Ecuador. The archipelago, consisting of 13 major islands, is one of Ecuador’s 21 provinces and lies on the equator. It was uninhabited until it was discovered by the Spanish in 1535. A lot has happened since then. It was used as a hideout for British pirates who had their eyes on the Spanish fleets and their treasures. Whalers used it as a base and they slaughtered many of the giant tortoises, almost to extinction, for their meat and fat which was used to make oil. Charles Darwin came to visit the islands, for no longer than 5 weeks, to study the unique flora and fauna. His observations eventually led him to his theory of evolution. But this rich and unique flora and fauna really got endangered by the plants and animals that were introduced by man. Cows and goats have changed the natural habitat on many islands making it impossible for the giant tortoises to survive. Feral dogs and cats have killed complete iguana populations. Sharks are illegally fished within the marine reserve for their fins. Then there’s tourism. Once a sea lion pup is petted by a human, they will be rejected by their mom and they will quickly starve to death. The pups look incredibly cute and many visitors simply cannot resist. Luckily the archipelago is now a national park and the Charles Darwin Foundation is doing a great job protecting the wildlife. Unfortunately out of the $100 entrance fee to the park, only $5 makes it to the foundation which is simply not enough. Where does the rest go? A little bit goes to the national park organization but it appears that over 80% of their employees sit behind a desk so the number of park rangers working in the field is very very small. In fact, during our stay we haven’t seen even a single park ranger on any of the islands. The rest of the money goes to the local community and navy. There are rumours that the entrance fee will be raised to $200 soon to limit the number of visitors to the park. Other rumours say that the maximum number of cruise ships (now 94) will be increased soon to allow for more visitors to the park…

Even though the water temperature was pretty low at times (17 dgrs Celsius) we had two very nice dive days. The hammerheads and other sharks, rays and playful sea lions made them unforgettable. We were very happy. Until we were picked up to embark on the cruise ship that would take us around the archipelago for the next 8 days. “No, this can’t be our boat.. Is it really? No way..”. That were basically our thoughts when we arrived at the Flamingo. It didn’t even look like the boat in the pictures we saw when we booked the tour. And it seemed so much smaller. Oh well, how bad can it be… The converted fishing boat takes up to 10 passengers and has a crew of 5 plus one official guide. We were assigned the smallest cabin which was no more than a closet. It was hot and humid and had no space for our luggage. There was no air conditioning (as promised by the brochure) and only cold water. All the other passengers were as shocked as we were although some of the cabins were much bigger than ours. We managed to survive sleeping in our closet for three nights. The next day two of the guests would be disembarking and we smelled our chance to change to the bigger cabin. That wasn’t a problem, according to the guide. But it was according to the captain when we started to move our things. We really didn’t want to spend another night in the ‘coffin’ so we were seriously thinking about leaving the ship there and then. Even though that would be an enormous waste of money and a big disappointment as we wouldn’t be able to finish the tour. We thought we finally had convinced the captain, even shook hands with him, but when the new guests arrived we were told to move back to the old cabin. Oh no…. That unreliable piece of &*(% calling himself captain. Luckily the new Spanish couple decided, God knows why, to take the small cabin so we could spend the last four nights in relative luxury (although the bigger cabin was far noisier than the small one…). Pfew…

The cruise is a really nice way to discover a number of the islands. You go on land once or twice a day and in between you can swim and snorkel. The food was excellent (two warm meals per day!) and even though the boat was slow (and very very noisy), it was nice to be on the water. The visits to the islands are fantastic. The animals are unique and most of them seem to have no fear of human beings. The sea lions are curious and let you walk among them. They even come and play with you while snorkeling or diving. The iguanas go about their business as if you’re not there. They might even run over your shoes while chasing each other. The blue footed booby birds are not bothered by 11 people standing just a few meters away and carry on doing their mating ritual. But, it has to be said; after 8 days you have seen more than enough iguanas, sea lions, rays, sea turtles, frigate birds and boobies. And you wonder: was it worth the trouble, time and money (as it is far away and really, really expensive)? Aren’t the Galápagos heavily overhyped? Maybe they are but you shouldn’t forget that there’s no other place in the world where you can have this kind of wildlife experience which was absolutely unique and truly awesome..

De Galapagos eilanden zijn een kleine groep eilanden die zo’n 1000 km ten westen van Ecuador liggen. De archipel die uit 13 grotere eilanden bestaat, is één van Ecuador’s 21 provincies en ligt pal op de evenaar. De eilanden waren onbewoond totdat de Spanjaarden ze ontdekten in 1535. Er is een hoop gebeurd sindsdien. De Galapagos was een uitvalsbasis van Britse piraten die het gemunt hadden op de Spaanse vloot en z’n schatten. Walvisvaarders gebruikten het als basis en zij hebben vele reuzeschildpadden afgeslacht, tot ze bijna uitgeroeid waren, voor hun vlees en vet, dat gebruikt werd om er olie van te maken. Charles Darwin kwam op bezoek, 5 weekjes maar, om de flora en fauna te bestuderen. Zijn observaties hebben uiteindelijk geleid tot zijn evolutietheorie. Maar deze rijke en unieke flora en fauna werd pas echt in gevaar gebracht door de planten en dieren die door de mens op de eilanden werden geïntroduceerd. Koeien en geiten hebben de natuurlijke habitat op veel eilanden zó veranderd dat het onmogelijk werd voor de reuzeschildpadden om te overleven. Verwilderde honden en katten hebben complete iguanapopulaties gedood. Haaien worden nu nog illegaal in het marine park gevist voor hun vinnen. En dan is er toerisme. Zodra een zeeleeuwenpup door een mens geaaid wordt, zal die onherroepelijk door z’n moeder verstoten worden en snel een hongersdood sterven. De puppies zien er ongelooflijk schattig uit, wat veel bezoekers gewoon niet kunnen weerstaan. Gelukkig is de archipel nu een nationaal park en de Charles Darwin Foundation doet enorm z’n best het wild te beschermen. Van de $100 entreegeld voor het park gaat helaas maar $5 naar de stichting en dat is simpelweg niet genoeg. Waar gaat de rest heen? Een klein beetje naar het nationale park maar het blijkt dat meer dan 80% van de werknemers achter een buro zit dus het aantal park rangers in het veld is heel erg klein. Sterker nog, tijdens ons verblijf op de eilanden hebben we geen enkele ranger gezien. De rest van het geld gaat naar de lokale gemeenschap en de marine. Er gaan geruchten dat het entreegeld binnenkort verhoogd zal worden naar $200 om zo het aantal bezoekers aan het park te limiteren. Andere geruchten zeggen dat het maximum aantal cruiseschepen (nu 94) binnenkort verhoogd zal worden om zo meer bezoekers toe te laten… (more)

Alhoewel de watertemperatuur erg laag was (17 graden) hebben we toch twee erg leuke duikdagen gehad. De hamerhaaien en andere haaien, de roggen en de speelse zeeleeuwen maakten het onvergetelijk. We waren erg blij. Totdat we opgepikt werden om aan boord te gaan van de boot die ons de volgende 8 dagen de archipel rond zou varen. “Nee dat kan niet onze boot zijn… Toch wel? Echt niet..”. Dat waren zo’n beetje onze gedachten toen we bij de Flamingo aankwamen. Hij leek niet eens op de boot van het plaatje toen we de trip boekten. En hij leek ook een stuk kleiner. Oh well, hoe erg kan het zijn… De verbouwde vissersboot kan maximaal 10 passagiers hebben en heeft een crew van 5 plus een officiele, verplichte, gids. We kregen de kleinste hut toegewezen, die niet meer dan een kast was. Het was warm en vochtig en er was geen plaats voor onze baggage. Er was geen airconditioning (zoals beloofd in de brochure) en alleen koud water. Alle andere passagiers waren net zo geschokt ook al waren een paar andere hutten een stuk groter. We slaagden erin de eerste drie nachten te overleven (overdag ben je toch buiten). De volgende dag zouden twee gasten vertrekken en dus roken we een kans om naar een grotere hut te verhuizen. Dat was echt geen probleem volgens de gids. Maar dat was het dus wél volgens de kapitein toen we aan het verhuizen sloegen. We wilden écht níet nog een nacht in de ‘doodskist’ doorbrengen dus dachten we er serieus over na om het schip op dat moment te verlaten. Zelfs ondanks dat dat een enorm verspilling van geld zou zijn een natuurlijk een grote teleurstelling omdat we de rest van de tocht niet mee zouden maken. We dachten de kapitein eindelijk overtuigd te hebben, we hebben er zelfs de handen op geschud, maar toen de nieuwe gasten arriveerden werden we te verstaan gegeven dat we terug naar onze oude hut moesten. O nee… Dat onbetrouwbare stuk vreten dat zichzelf kapitein noemt! Gelukkig voor ons besloot het nieuwe Spaanse koppel, God mag weten waarom, om de kleinere hut te nemen zodat we de laatste vier nachten in relatieve luxe konden doorbrengen (ook al was de grotere hut veel lawaaiiger dan de kleinere…). Pfew..

De cruise is echt een goede manier om een aantal eilanden te ontdekken. Je gaat één of twee keer per dag aan land en tussendoor kun je zwemmen en snorkelen. Het eten aan boord was erg goed (twee warme maaltijden per dag!) en ook al was de boot erg traag (en erg erg lawaaiig), het was erg prettig om op het water te vertoeven. De bezoeken aan de eilanden zijn geweldig. De dieren zijn uniek en de meesten lijken geen angst te hebben voor mensen. De zeeleeuwen zijn nieuwsgierig en laten je gewoon door de kudde heen lopen. Ze komen zelfs met je spelen tijdens het snorkelen of duiken. De leguanen gaan gewoon door met waar ze mee bezig zijn alsof je niet bestaat. Zo kan het zomaar gebeuren dat ze over je voeten heen rennen als ze achter elkaar aangaan. De blue footed booby vogels storen zich er niet aan als 11 mensen op slechts een paar meter afstand staan en gaan gewoon door met hun paringsritueel. Maar, het moet gezegd worden; na 8 dagen heb je meer dan genoeg leguanen, zeeleeuwen, roggen, zeeschildpadden, frigate birds en boobies gezien. En je vraagt je af: was het de moeite, tijd en geld waard (het is erg ver weg en heel heel erg duur)? Worden de Galapagos niet overhyped? Misschien is dat zo maar je moet tegelijkertijd niet vergeten dat er geen andere plek op de wereld is waar je zo’n soort wildlife ervaring kunt hebben en die was voor ons in ieder geval uniek en echt fantastisch..