Where in the world are Erwin & Miek?

“Global warming caused by humans is only accelerating the natural process of global warming in periods between ice ages”. Or so our guide told us at her introductory talk before we climbed up the Perito Moreno Glacier in crampons… Huh? Well yes. It appears that this particular glacier is not affected at all by global warming. It doesn’t shrink in any way and pretty much stays the same over time. Apparently the huge ice field from which this glacier originates is so big and receives so much precipitation (in the form of snowfall) from the Pacific Ocean that it is capable of feeding the glacier at its normal pace (around 16m per year). Good for us as it must be one of the most accessible glaciers in the world. It’s sort of a drive-in glacier; you can drive up and park just around the corner from the edge. When you look up and over the 70m ice wall you don’t realize that the first rocks you can see up at the mountains in the ice mass are rough ly 14 kilometers away. Our mini-trek on the glacier only took us up a few hundred meters but still it was an awesome experience! (read more)

“Menselijk toedoen versnelt hooguit het natuurlijke proces van global warming dat plaatsvindt tussen de ijstijden, maar het is zeker niet de oorzaak”. Aldus onze gids tijdens haar introductiepraatje voor we de Perito Moreno gletsjer beklommen met krampons onder onze voeten. Huh? Tja… Het blijkt dat deze gletsjer niet lijdt onder de (vermeende?) opwarming van de aarde. Schijnbaar is het ijsveld waaruit de gletsjer ontspringt zo groot en ontvangt hij zoveel neerslag (in de vorm van sneeuw) van de Stille Oceaan dat dat voldoende is om het normale tempo van de gletsjer bij te houden (hij verschuift rond de 16 meter per jaar). Dat komt mooi uit voor ons want het is waarschijnlijk een van de meest toegankelijke gletsjers ter wereld. Het is een beetje een drive-in gletsjer: je rijdt zo omhoog en parkeert praktisch om de hoek van de rand. Als je omhoog kijkt naar de ijsmuur van tot 70 meter hoog dan realiseer je je niet dat de eerste rotsen die je op de berg in de ijsmassa ziet wel 14 kilometer ver weg zijn. Onze mini-trekking op de gletsjer bracht ons maar een paar honderd meter omhoog maar het was nog steeds een indrukwekkende ervaring. (read more)

Perito Moreno was actually the second glacier we visited in a few days. After driving around the beautiful Aysén region in Chilean Pataonia, with its fantastic colored lakes and impressive waterfalls, we flew to Punta Arenas; a 2 hours flight further south from Balmaceda. From there we drove back up, again in 2 sturdy 4-wheel drives, towards the famous Torres del Paine National Park. It was a bit colder there. But not quite cold enough to keep us from visiting the colony of Maghellan Penguins at a penguineria along the way. The landscape slowly changed from rough and mountainous to vaste pampa like valleys. The park’s landmarks, the Torres (three 2800m high towers), couldn’t be missed. Especially in the great weather we basically had all week; mostly sunny! One of the attractions in the park is Lago Grey and its glacier. The easiest way to visit it is a 3 hour boat ride that takes you across the lake and very close to the ice wall.

From Torres del Paine we crossed the Argentinian border to drive to El Calafate; the gateway to the Glacier National Park where Porito Moreno is situated. Remco & Janneke came up with the idea to do the glacier mini-trek and to give it to us as a delayed birthday/early christmas present. Wow! What a great experience guys! Thank you both so much for an unforgettable day! After a short hike up to the ice-edge you get a pair of crampons strapped to you shoes that give you the grip to walk on ice. From there you are taken up onto the glacier for a trek of around one and a half hour. It’s a bit scary at first to walk on the cold shiny mass between cracks and crevasses and small rivers and lakes of melting water but a lot of fun in the end. Especially when you arrive at the ice bar where you get to drink a whiskey on the freshly-cut-from-the-glacier rocks! Before leaving we spent quite some time listening to the noises (sometimes loud low frequency explosions) the glacier makes and looking at the huge blocks of ice that fall down from time to time..

Unfortunately it was time to say goodbye to Remco & Janneke who had to fly home from Punta Arenas while we moved on to Ushuaia together with Maarten & Elly. Ushuaia is said to be the southern most city in the world. According to the Argentinians, the big Chilean Naval Base of Puerto Williams, just across the Beagle Channel and therefore even further South, doesn’t count… The town itself isn’t all that exciting but a visit to the Tierra del Fuego National Park with its Tren del Fin del Mundo (Train at the End of the World) and a cruise on the Beagle Channel with its birds, sea lions and penguins are absolutely great. After a few days it was time to go back to the real world: Buenos Aires! Yesterday evening we had a fantastic goodbye dinner with Maarten & Elly. They are flying back home today. It was their second visit to us during our trip and we all agreed that that made the past 11 months go by a lot quicker than anticipated…

Buenos Aires itself is interesting. Unexpectedly, it seems to be the largest garbage dump in the world - the amount of garbage in the streets and on sidewalks is staggering. And there is dog poo everywhere. The streets and sidewalks themselves are in pretty bad shape, too, with lots of large potholes and bits of pavement missing. All of this may in part be due to the freakish weather they’ve had here a week ago, a heat wave with record temperatures, followed by torrential rains that flooded the streets. Or maybe the city always looks like this, we don’t know. Fortunately, there’s enough here to compensate for the minor inconveniences mentioned above. Large avenues with tall, 19th century buildings make BA look a little bit like Paris. And there are different quarters like Recoleta, La Boca and Palermo that are extremely colourful, have lovely outdoor cafes and great shopping, with lots of little boutiques. And the wine is still cheap and the steaks are juicy and tender!

Perito Moreno was de tweede gletsjer die we in een paar dagen tijd bezochten. Na een rondrit door de prachtige Aysén regio in Chileens Patagonie, met geweldige gekleurde meren en indrukwekkende watervallen, vlogen we naar Punta Arenas, twee uur verder naar het zuiden vanaf Balmaceda. Van Punta Arenas zijn we weer terug omhoog gereden, weer in 2 stoere 4-wheel drives, richting het beroemde Torres del Paine national park. Het was wel wat kouder hier maar dat heeft ons er niet van weerhouden om onderweg nog even de Maghellan pinguinkolonie te bezoeken bij een pinguineria. Het landschap veranderde langzaam van ruig en bergachtig in uitgestrekte pampa-achtige valleien. De markante Torres (drie 2800m hoge torens) van het park konden we niet missen. Vooral ook omdat het weer de hele week erg goed was: overwegend zon! Eén van de attracties van het park is Lago Grey met z’n gletsjer. De makkelijkste manier om die te bezoeken is een boottocht van 3 uur die je over het meer en heel dicht bij de ijsmuur brengt.

Na Torres del Paine zijn we de Argentijnse grens overgestoken en naar El Calafate gereden; de toegangspoort naar het Glacier National Park waar de Perito Moreno zich ook bevindt. Remco & Janneke hadden bedacht dat het gaaf zou zijn om een mini-trek op de gletsjer te doen en bovendien om ons dat als verlaat verjaardags/vroeg kerstkado te geven. Wow! Wat een geweldige ervaring! Enorm bedankt voor een onvergetellijke dag! Na een korte wandeling naar de rand van het ijs kregen we een stel krampons aan onze schoenen gesnoerd die je de grip geven om op ijs te lopen. Daarna word je de gletsjer op genomen voor een trek van ongeveer anderhalf uur. In het begin is het een beetje eng om op de koude glimmende massa te lopen tussen scheuren en spleten door en langs kleine riviertjes en meertjes van smeltwater. Maar na een tijdje werd het alleen maar leuk. Vooral toen we bij de ijsbar arriveerden waar je een whiskey on the net-uit-de-gletsjer-gehakte rocks aangeboden krijgt! Voordat we weggingen hebben we nog een tijd lang zitten luisteren naar het indrukwekkende geluid (soms enorm harde, laag frequente explosies) die de gletsjer maakt en staan kijken naar de enorme brokken ijs die er regelmatig vanaf donderden.

Helaas was het daarna alweer tijd om afscheid te nemen van Remco & Janneke die vanaf Punta Arenas (via Santiago) naar huis gingen terwijl wij samen met Maarten & Elly doorgingen naar Ushuaia. Het Argentijnse Ushuaia wordt de zuidelijkste stad ter wereld genoemd. Volgens de Argentijnen telt de grote Chileense marine basis Puerto Williams, die net aan de andere kant van het Beagle kanaal en dus nog zuidelijker ligt, niet mee… De stad zelf is niet erg spannend maar een bezoekje aan het Tierra del Fuego nationaal park met z’n Tren del Fin del Mundo (Trein naar het einde van de wereld) en een cruise over het Beagle kanaal met z’n vogels, zeeleeuwen en pinguins was absoluut geweldig. Na een paar dagen was het tijd om naar de echte wereld terug te keren: Buenos Aires! Gisteravond hadden we een fantastisch afscheidsdiner met Maarten & Elly. Zij vliegen vandaag terug naar huis. Het was hun tweede bezoek aan ons tijdens onze reis en we waren het er over eens dat dat de afgelopen 11 maanden een stuk sneller voorbij heeft doen gaan dan verwacht.

Buenos Aires is interessant. Onverwacht blijkt het zo’n beetje de grootste vuilnisbelt ter wereld te zijn; de hoeveelheid troep op straat en op de stoep is enorm. En dan ligt er ook nog veel hondenpoep. De straten en stoepen zelf zijn in slechte staat met erg veel gaten en er missen vaak stukken bestrating. Het zou voor een deel kunnen liggen aan het bizarre weer dat ze afgelopen week gehad hebben; een hittegolf met record temperaturen, gevolgd door een zondvloed aan regen die de straten blank heeft gezet. Of misschien ziet de stad er wel altijd zo uit, we weten het niet. Gelukkig is er genoeg moois dat deze kleine ongemakjes compenseert. Gigantische avenues met grote, 19e eeuwse gebouwen doen BA een beetje op Parijs lijken. En dan zijn er nog de aparte wijken zoals Ricoleta, La Boca en Palermo die erg kleurrijk zijn met leuke terrasjes en kleine boetiekjes waardoor het leuk winkelen is. En de wijn is nog steeds erg goedkoop en de steaks sappig en mals!