Where in the world are Erwin & Miek?

With a surface of 67 square km Rarotonga is already a smallish island, but Aitutaki is even more of a toy island: over 18 km2, in an oblong 2 x 9 km shape. On the east and south sides, the island is surrounded by a lagoon of the brightest shade of turqoise that you´ve ever seen in the sea. Together with the sun and blue skies it creates an image that is normally reserved for extremely expensive travel brochures. Of course they never mention in those brochures that there are a lot of mosquitos around and that you can hardly swim anywhere because of the coral reef and mangrove forests that surround the island. But it looks fantastic… and the weather is good, the ´interior´ of the island consists of rolling green hills with the odd rock, and althought the island has 1800 inhabitants according to our Lonely Planet guide, it is so quiet everywhere that it feels more like 180. All together, this is just the spot to play house for 10 days, which is what we´re doing right now.

We´re in a spacious bungalow on the beach, with a large veranda, a kitchen and two bedrooms. The landlady is 81 years old but looks no more than 70. She has a large garden full of bananas and pawpaws and encourages us to help ourselves. Because there is no public transport on the island, we had rented two bicycles to get around. After three sweaty days of cycling under the burning sun, we decided to trade them in for a proper motorbike. We´re on holiday, after all! And the bicycles only came in two flavours: without brakes or with brakes that would slow you down even as you were pedalling. There are a few shops on the island, but nothing you could call a supermarket. Cooking dinner is a bit of a challenge, as there are very few fresh vegetables available and meat only comes frozen in 2 kilo packages. Our culinary highlight is pasta with tomato sauce from a can, with a fresh onion and capsicum for some vitamines. The New Zealand heritage however ensures availability of decent wine. No complaints there..

We’re in the second half of our stay here and we have saved up on a few activities for the coming days: climbing the highest hill (125 meters, wow!) and a lagoon cruise to visit some of the uninhabited islets for some snorkeling. And we will do some more diving. We have been doing that the past two days and it’s kind of nice. The diveshop is at the owner’s house, we get picked up in the morning by his wife and the distraction comes from their little daughter, an incredibly clever little thing of around 4 years. The dives are pretty cold (my computer once indicated only 24 dgrs!) but fun, with reef sharks, turtles and eagle rays. I could get used to this island life!

Met een oppervlakte van 67 vierkante km is Rarotonga al niet groot, maar Aitutaki is helemaal een speelgoedeilandje: ruim 18 km2, in een langwerpige vorm van 2 bij 9 km. Het eiland wordt aan de oost- en zuidkant omgeven door een lagune van het felste turquoise dat je ooit in een zee gezien hebt. Zonnetje en blauwe lucht er boven en je hebt een plaatje van het soort dat je in heeeeeeeeeeeele dure reisbrochures tegenkomt. Wat ze er in dat soort brochures nooit bijzetten is dat er wel erg veel muggen zijn, en dat je vanwege het koraalrif dat het hele eiland omgeeft en de mangrovebossen, eigenlijk bijna nergens normaal kunt zwemmen. Maar het ziet er hier fantastisch mooi uit… en het is lekker weer, en het “binnenland” bestaat uit glooiende groene heuvels met hier en daar een rotsje, en hoewel Lonely Planet zegt dat Aitutaki 1800 inwoners heeft, is het zo rustig dat het er niet meer dan 180 lijken te zijn. Al met al is het een ideale plek om 10 dagen lang ‘huisje’ te spelen, zoals we nu aan het doen zijn.

We hebben een vrij ruime bungalow direct aan het strand, met een groot terras, een keuken en twee slaapkamers. De ´landlady´ is 81 jaar oud maar ziet er uit als 70, en heeft een grote tuin vol bananen en papaya´s die we van haar krijgen wanneer we maar willen. Omdat er geen openbaar vervoer is hadden we twee fietsen gehuurd om ons te verplaatsen, maar na drie dagen ploeteren in de brandende zon hebben we de twee fietsen omgeruild voor een scooter. We zijn natuurlijk wel met vakantie! En de fietsen waren alleen verkrijgbaar in twee smaken: zonder remmen of met een rem die ook aanliep als je juist vooruit wilde komen. Er zijn een paar winkeltjes op het eiland, maar zeker niet iets wat je een supermarkt kunt noemen. Eten koken is dan ook best een uitdaging: er zijn weinig verse groenten en vlees is alleen bevroren in 2 kilo-verpakkingen verkrijgbaar. Pasta met gehakt en tomatensaus uit blik, met een vers uitje en een paprika er door voor de vitaminen is ongeveer ons culinaire hoogtepunt hier. Maar de Nieuw-Zeelandse heritage zorgt er wel voor dat er fatsoenlijke wijn te krijgen is, dus wij zijn al lang blij.

We zijn inmiddels op de helft van ons verblijf hier en we hebben nog een paar activiteiten ´bewaard´ voor de komende dagen: een klim naar de hoogste heuvel voor het uitzicht (125 meter, tjongejonge!) en een boottocht door de lagune om bij een paar van de onbewoonde eilandjes die er in liggen te gaan snorkelen. Ook gaan we nog een dagje duiken. Dat hebben we de afgelopen twee dagen ook gedaan en is wel aardig. De duikshop is bij het huis van de eigenaar, je wordt opgehaald door zijn vrouw en afgeleid door zijn kleine dochtertje, een ultrabijdehand ding van een jaar of vier. De duiken zelf zijn aan de koude kant (een keer zelfs maar 24 graden volgens mijn computer!) maar wel leuk, met rifhaaien, schildpadden en adelaarsroggen. Ik kan er best aan wennen, dat eilandleven!