There is no direct flight from Samoa to the Cook Islands. Well, not anymore there isn’t.. The only option is to go via Auckland, New Zealand. Hmmm.. Sounds like a huge detour. And it is. Apart from the extra stop over, you also get to cross the international dateline twice. To make things even more confusing, we did them both around midnight. So we left Samoa on October 3rd and arrived in Auckland on the 5th. So much for animal day.. After we left Auckland in the evening of the 5th, we arrived in the Cook Islands just before midnight. Of October 4th.. Sunday the 5th happened twice for us. Just like ‘Groundhog Day’…
The good thing about a stop over in the ‘civilized world’ is that you can go shopping for all those things you ran out of quite a while ago and could not get your hands on while traveling the islands; A South America travel guide (finally!). A replacement for the dead camera battery I got in Kuala Lumpur. Some new shirts and some toiletries. The bad thing about a stop over in Auckland is that it’s freezing cold there still. Well, at least compared to where we came from. We had almost forgotten that we did pack jackets and sweaters.
The Cook Islands (14,000 souls, 15 tiny islands with a total area of 241 square km and sprinkled over an area of 2 million square km of empty sea and named after the famous captain) are really far away from the ‘real’ world. They’re classic tropical islands with white beaches, clear lagoons and plenty of coconut trees. People speak Cook Island Maori and English, and usually with a New Zealand (Kiwi) accent.. Huh? Well, it used to be New Zealand territory until 1965 when they became self-governing. It won’t surprise that their currency is the kiwi dollar..
Our first couple of days on Rarotonga, the main island, we basically didn’t do much because we had to recover from our time travel experiences; lazing on the beach, reading books while keeping an eye on the lagoon.. But since then we have cycled around the island (all 32 kilometers!) and walked the cross island track (yesterday). Our Lonely Planet guide led us to believe that this (3 to 4 hours) track was perfectly doable without a guide and wouldn’t be too difficult. What it failed to mention was that it was more climbing than walking, very muddy and slippery and that there was the risk of getting your feet wet while crossing a stream multiple times. Above all, because there had been a land slide, some of the tracks had changed (chances of getting lost have risen to near 100%) and had become more difficult. We did finish it in around 4 hours after a strenuous walk which at times was not funny at all (right Miek?). We came across another couple that had started just before us but at some point decided to turn around and try a different route. We know now that that was not a smart decision so we are kind of worried that they may still be out there…
Yesterday evening was ‘Island Night’ at the Rarotongan Resort. It’s a large buffet and show with traditional music and dances. Nice albeit a bit touristy but apparently a must-see while visiting the Cook Islands. Today we took the bus again into town (Avarua) for a much needed hair cut (OMG it’s short!) and.. some shopping for black pearls. Yes.. Miek decided that she wanted authentic black pearls as souvenir from the Cook Islands. And they look great!
 |
 |
 |
Er is geen directe vlucht van Samoa naar de Cook Islands. Niet meer in ieder geval.. De enige optie is om via Auckland, Nieuw Zeeland te gaan. Hmmmm.. Klinkt als een enorme omweg. En dat was het ook! Afgezien van de extra tussenstop kruis je ook nog eens twee keer de internationale datumgrens. Om het nog ingewikkelder te maken, deden we dat ook nog eens rond middernacht. We verlieten Samoa op 3 oktober en kwamen op 5 oktober in Auckland aan. Daar ging dierendag dus al.. Nadat we Auckland op 5 oktober ’s avonds verlieten, kwamen we vlak voor middernacht aan op de Cook Islands. Op 4 oktober dus. Zondag de 5e hebben we twee keer meegemaakt: een soort ‘Groundhog Day’ eigenlijk… (Read More..)
Het aardige aan een tussenstop in ‘bewoonde wereld’ is dat je eindelijk die dingen kan inslaan die al heel lang geleden op geraakt waren (of stuk) en die je maar nergens kon vinden tijdens het eilandhoppen; Een reisgids van Zuid Amerika (eindelijk!). Een vervanging van de dooie camerabatterij die ik in Kuala Lumpur had aangeschaft. Wat shirtjes en wat toiletspullen. Het nadeel van een tussenstop in Auckland is dat het er deze tijd van het jaar nog t*ring koud is.. Vergeleken met waar we vandaan kwamen dan. We waren al bijna vergeten dat we ook jassen en truien hadden gepakt.
De Cook Islands (14.000 zielen, 15 eilandjes met een oppervlak van in totaal 241 vierkante kilometer, verstrooid over 2 miljoen vierkante kilometer open zee en naar de beroemde kapitein vernoemd) zijn echt ver verwijderd van de ‘echte’ wereld. Het zijn klassieke tropische eilanden met witte stranden, glasheldere lagunen en heel veel kokospalmen. De mensen spreken Cook Island Maori en Engels, maar dan wel vaak met een Nieuw Zeeland’s (Kiwi) accent.. Huh? Nou ja, het was dan ook Nieuw Zeeland’s territorium totdat het in 1965 zelfbesturend werd. Het zal dan ook niet verbazen dat de nationale munteenheid de kiwi dollar is…
Onze eerste paar dagen op Rarotonga, het hoofdeiland, waren erg rustig en hebben we eigenlijk weinig gedaan. We moesten tenslotte bijkomen van al onze tijdreisperikelen. Luieren op het strand, boekjes lezen met één oog op de lagune.. Maar sindsdien hebben we al het hele eiland rondgefietst (alle 32 kilometers!) en de ‘cross island track’ gelopen (gisteren). Onze Lonely Planet gids deed ons geloven dat de track (3 tot 4 uur) prima alleen, zonder gids, te lopen was en niet al te moeilijk zou zijn. Wat ze even vergeten waren te vermelden, was dat het meer klimmen dan lopen was, erg modderig en glibberig, en dat je het risico liep natte voeten te krijgen bij het - meermaals -oversteken van een stroom. Bovendien was er een aardverschuiving geweest waardoor het pad deels anders was (en de kans om te verdwalen gestegen was tot bijna 100%) en veel lastiger. We hebben het uiteindelijk in zo’n 4 uur gered na een zware tocht die soms echt niet leuk meer was (nietwaar Miek?). We kwamen onderweg een ander koppel tegen dat iets voor ons gestart was en op een gegeven moment besloot om om te draaien en een andere route te proberen. We weten nu dat dat waarschijnlijk niet zo’n slimme beslissing was en we zijn een beetje bang dat ze nu nog ergens in de bergen rondzwerven..
Gisteren was het ‘Island Night’ in het Rarotongan Resort. Dat is een groot buffet en show met traditionele muziek en dans. Leuk, al was het wel een beetje toeristisch, maar kennelijk wel een ‘must see’ als je in de Cook Islands op bezoek bent. Vandaag hebben we weer de bus naar de stad (dorp, Avarua) genomen om onze haren eindelijk weer eens te laten knippen (ooohjeee wat is het kort!) en… te shoppen voor zwarte parels! Yep… Miek had besloten dat ze authentieke zwarte parels wilde hebben als souvenir uit de Cook Islands. En ze zijn prachtig!
