Luang Prabang is very cute and we really enjoyed staying there, visiting the beautiful temples and exploring the town. We rented some bicycles to see some of the countryside just outside of town. It is all very touristy as it is a World Heritage Site and the number one tourist destination of the country. But we heard someone say that some Chinese investors have their eye set on it. They want to build a number of big resorts there, add bridges and roads which will all result in the town inevitably losing its charm and above all its World Heritage status…
From Luang Prabang we flew to the capital Vientiane (pronounced Wieng Chan). It was an early and short flight so we arrived at the hotel before 10 in the morning. Too early to check in so we left our luggage there and went off to explore the town. With around 400.000 souls the town is small and is sometimes referred to as the most laid back capital in the world. We only needed a couple of hours to see all the highlights. We skipped the National Museum only to find out the next day that they had closed it for maintenance for a couple of weeks.. With not much else on our hands, we spent most of our time relaxing, walking around town, going from coffee shop to restaurant and back. It’s not a pretty town and looks a little messy. Probably due to the mix of architectural styles which are influenced by Thai, Chinese, US, Soviet and, of course, the French..
Today, on our last day in Laos, we rented motorbikes (again, but this time Miek got her own fully automatic bike!) and drove the 25km South-east to visit the Buddha Park. Some crazy yogi-priest-shaman in 1958 filled a grassy field near the Mekong River with concrete Hindu and Buddhist sculptures. It’s a bizarre collection of Buddha and other sculptures but it makes for some nice photographing..
Luang Prabang is bijzonder cute en we hadden een aangenaam verblijf daar. We bezochten een aantal mooie tempels, bekeken het plaatsje en huurden fietsen om wat van het omliggende platteland te zien. Het is allemaal nogal toeristisch omdat Luang Prabang een World Heritage site is en de voornaamste toeristenbestemming van het land. We hoorden echter iemand zeggen dat Chinese investeerders hun oog op de plaats hebben laten vallen. Ze willen er een aantal grote resorts bouwen, bruggen en wegen, waardoor de stad onvermijdelijk zijn charme zou verliezen en bovendien de World Heritage status…
Van Luang Prabang vlogen we naar de hoofdstad, Vientiane (spreek uit: Wieng Chan). Het was een vroege en korte vlucht en daardoor waren we al voor tienen in ons hotel. Te vroeg om in te checken, dus we lieten onze bagage achter en gingen op onderzoek uit in de stad. De stad telt ongeveer 400.000 zielen en is dus nogal klein. Vientiane wordt wel eens de meest relaxte hoofdstad ter wereld genoemd. We hadden maar een paar uur nodig om alle highlights te zien. Alleen het National Museum sloegen we over, om de volgende dag te ontdekken dat ze juist vanaf die dag een paar weken gesloten zouden zijn voor onderhoud aan de tentoonstellingen… Met niet veel anders om handen deden we het lekker rustig aan, met wandelingetjes door de stad, van koffieshop naar restaurant en weer terug. Vientiane is geen mooie stad en het oogt nogal rommelig. Dat is waarschijnlijk te wijten aan de mix van architectuurstijlen die beinvloed zijn door de Thai, Chinezen, Amerikanen, Soviets en natuurlijk de Fransen…
Vandaag, op onze laatste dag in Laos, hebben we een paar brommers gehuurd (alweer, maar deze keer had Miek haar eigen, volledig automatische rijwiel!) en zijn we 25 km naar het zuidoosten gereden naar het Buddha Park. Een of andere gesjeesde yogi-priester-shaman heeft in 1958 een grasveldje aan de Mekong-rivier gevuld met betonnen Hindu en Boeddhistische beelden. Het is nogal een bizarre verzameling maar wel een leuk onderwerp voor een aantal foto’s…
