Where in the world are Erwin & Miek?

“Harajuku Girls you got the wicked style. I like the way that you are, I am your biggest fan.” sings Gwen Stefani in the song conveniently titled “Harajuku Girls”. It’s about the Cosplay-zoku, or costume play gang, which are teenage girls who assemble each weekend at Harajuku’s Jingu-bashi bridge in Tokyo dressed as goths, kimono punks, Edwardianas or cartoon nurses. The story goes that many of them are bullied in school and find release by dressing up this way. A world famous phenomenon we had to see (and photograph) ourselves. It was fun to watch and it reminded me very much of the punk and new-wave era back in the eighties but with a more contemporary touch; it also made me feel as if I was walking around in Second Life, the (in)famous digital social network and its 3d virtual world. It also shows how important the world of manga (Japanese cartoons) and anime (Japanese animation) is in Japanese society. Where else can teenagers dress up as their favorite cartoon character and men of all ages read their favorite cartoon while riding the metro to work?

We actually spent quite some time in the metro visiting some of Tokyo’s main attractions: the Senso-ji temple complex, the Tokyo fish market, Kabukicho, Roppongi and the Imperial Palace and gardens. But, as the city is nerd heaven, also the electronics and camera super malls. We didn’t want to miss the World Heritage sites in Nikko so we made the 2 hours long train ride to this small town North of Tokyo. The fantastic temples and shrines where all very nice despite the sometimes wet and hot weather. But I have to admit that I’ve reached my temple and shrine limit now. We’ve seen quite a few and they start to look alike…

Tokyo is also home of the most succesful Disney parks in the world. It not only features a Disney Land but also a Disney Sea, which is unique in the world. Miek is a big fan of Disney parks and I sometimes think the whole reason for going to Japan is her being able to go to this park. So we had to go… Monday morning, our last full day in Japan, seemed to be a good time to go there as it was relatively quiet and we never had to wait long for any of the attractions. A theme park is a theme park and this one was no different. But it looked spectacular and it is amazing how much effort is put into even the smallest detail.

Yesterday morning we took the Shinkansen back to Kansai airport near Osaka to fly back to Shanghai and from there on to Hong Kong. The flights were with different airlines which meant we had to recheck our luggage in Shanghai and thus technically had to enter the country. Our visas had already expired so we were a bit nervous when we stepped up to the immigration officer. With a big smile he put a special stamp in our passports and waved us through.. Now that’s what I call good service. Something U.S. immigration officers can only learn from..

After a night in one of the big hotels near Hong Kong’s Chek Lap Kok airport we flew to Ho Chi Minh City (or Saigon) this morning. We will spend a couple of weeks in Vietnam before going to Bangkok where we will meet up with my mom..

“Harajuku Girls you got the wicked style. I like the way that you are, I am your biggest fan.” dat zingt Gwen Stefani in de song die handig getiteld is: “Harajuku Girls”. Het gaat over Cosplay-zoku, eigenlijk verkleedgroepjes van tienermeisjes die in het weekend bijeenkomen op de Harajuku Jingu-bashi brug in Tokyo, uitgedost als goths, kimono punks, Edwardianas of cartoon verpleegstertjes. Het verhaal gaat dat het meisjes zijn die op school gepest worden en in het verkleden een uitlaatklep vinden. Het is een wereldberoemd fenomeen dat we zelf even moesten zien (en vastleggen). Het was erg grappig en het deed me erg denken aan de punk en new-wave tijdperken tijdens de tachtiger jaren maar dan met een zeer eigentijdse ‘touch’; het voelde soms net alsof ik weer eens in Second Life rondliep, het beroemde (en beruchte) digitale sociale netwerk met z’n virtuele 3d wereld. Het toont ook hoe belangrijk de wereld van manga (Japanse strips) en anime (Japanse tekenfilms) is in de Japanse samenleving. Waar anders kunnen tieners zich verkleden als hun favoriete stripheld en mannen van alle leeftijden hun favoriete stripboekjes lezen terwijl ze in de metro op weg zijn naar hun werk? (Read more..)

We hebben eigenlijk best veel tijd doorgebracht in die metro om Tokyo’s belangrijkste attracties te bezoeken: het Senso-ji tempelcomplex, de Tokyo vismarkt, Kabukicho, Roppongi en het Keizerlijk paleis en tuinen. Maar, omdat de stad ook ‘nerd’-paradijs is, ook de immense electronica- en camerawarenhuizen. We wilden natuurlijk niet de World Heritage sites van Nikko missen dus hebben we de 2 uur durende treinreis naar dit plaatsje ten noorden van Tokyo gemaakt. De fantastische tempels en Shinto-altaren waren allemaal, ondanks het vochtige en warme weer, erg mooi maar ik moet toegeven dat ik inmiddels m’n tempel- en altarenlimiet wel heb bereikt. We hebben er een hoop gezien en ze beginnen op elkaar te lijken…

Tokyo is ook vestigingsplaats van een van de succesvolste Disneyparken ter wereld. Je hebt er niet alleen een Disney Land maar ook een Disney Sea, waarvan er maar één bestaat. Miek is een grote fan van Disneyparken en soms denk ik dat het de enige reden is dat we ueberhaupt naar Japan zijn afgereisd. We moesten dus wel gaan.. Maandagmorgen, onze laatste hele dag in Japan, bleek een erg goede dag om te gaan; het was relatief rustig en we hoefden voor geen enkele attractie lang te wachten. Een pretpark is een pretpark en dat geldt voor dit park eigenlijk ook. Het zag er wel erg spectaculair uit en het blijft verbazingwekkend hoeveel aandacht ze aan de allerkleinste details besteden.

Gisteren hebben we de Shinkansen terug naar Kansai Airport bij Osaka genomen om naar Shanghai en van daar naar Hong Kong terug te vliegen. De 2 vluchten waren met 2 verschillende maatschappijen wat er op neerkwam dat we onze bagage opnieuw in Shanghai moesten inchecken en dus feitelijk opnieuw het land in moesten. Onze visa’s waren al verlopen dus we waren best een beetje nerveus toen we op de douanebeambte afstapten. Met een grote glimlach werd er een speciaal stempel in onze paspoorten gezet en werden we prompt doorgelaten.. Dat is pas goede service. Iets waar de Amerikaanse douanebeambten nog wat van kunnen leren..

Na een nacht in één van de grotere hotels vlakbij Hong Kong’s Chek Lap Kok vliegveld vlogen we vanochtend naar Ho Chi Minh City (vaak nog Saigon genoemd). We zullen een paar weekjes in Vietnam blijven voordat we naar Bangkok afreizen alwaar we mijn moeder zullen treffen… (snif)