Where in the world are Erwin & Miek?

The day after the bombings, all tourist attractions and all shops in Jaipur were closed and the old walled city was inaccessible. You read about bombings almost every day, but somehow they’re a lot more worrying when they explode in a place where you were walking around only a few hours earlier. We spent the day buying a train ticket, looking up travel info on the net and actually booking some hotels and our flight to Kathmandu, and reading on the roof terrace. From there, we had a good view of the first ever sandstorm we’ve been in - very interesting to see the sky turn brown, but not much fun if you’re wearing contacts, Erwin found out. The day after, the old city was still closed to all traffic but we were able to visit the ‘monkey temple’ on the edge of town - not really worth the trouble, however.

Later that day we took a train to the station nearest Ranthambhore National Park, where we were hoping to spot tigers. Unfortunately at the time of booking only non-AC cars were available, so it was not really a comfortable ride. We guessed that all of the seats had been sold out to vendors and beggars of different kinds, because the train was full of them. But at least you have a guaranteed, numbered seat, so I guess the Indian Railways are better than our NS in that respect! The hotel in Sawai Madhopur was quite nice and the manager had arranged two safari trips per jeep (instead of the more widely available buses) for the next day, so the day ended well.

Yesterday morning we were picked up at 6.30 for our first safari. Since we’re in India at the end of the dry season the park was very dry and yellowish, but it had some nice views here and there. We saw spotted deer, samba deer, antelopes, monkeys, chipmunks, lots of birds… but no tigers. Disappointment! None of the other cars had seen any tigers either, so that made us feel a little bit better. In the afternoon, we got lucky. After touring through the park for almost two hours with no tigers in sight, we spotted two of them, sleeping in a cave. Apparently they were 2 year old sisters, still considered to be cubs but pretty large nonetheless. After looking at them for a while, one of them woke up and started walking. By now there were a few jeeps watching, and the tigress came really close to some of them! A few minutes later the other tiger woke up as well and went for a similar walk, and we were able to watch either one or the other tiger for quite some time and from a very, very short distance. Very cool!!

De dag na de bomaanslag waren alle winkels en alle attracties in Jaipur gesloten, en de hele oude ommuurde stad was gesloten voor verkeer. Je leest bijna elke dag wel iets in de krant over bomaanslagen, maar als ze plaatsvinden op plaatsen waar je een paar uur voordien nog rondliep, zijn ze toch wel een stuk zorgwekkender. Hypocriet misschien, maar het raakte ons toch meer dan anders. Omdat we toch nergens heen konden hadden we tijd om online wat reisinformatie op te zoeken, en we hebben zelfs wat hotels en onze vlucht naar Nepal geboekt. We zijn even snel naar het station gereden om een treinkaartje te kopen, en de rest van de tijd hebben we op het leuk versierde dakterras van het hotel doorgebracht. Van daaraf hadden we een mooi uitzicht op de eerste zandstorm die we ooit hebben meegemaakt. Heel interessant om in korte tijd de lucht helemaal bruin zien te worden, maar voor lensdragers niet echt grappig, zoals Erwin uitvond. Ook de volgende dag waren de oude stad en de bezienswaardigheden daar nog gesloten, maar we konden wel naar een ‘apentempel’ aan de rand van de stad - die helaas niet echt de moeite waard was, bleek toen we er waren. (read more…)

Later die dag namen we de trein naar het dichtstbijzijnde station voor het Ranthambhore National Park, waar we tijgers hoopten te gaan zien. Helaas waren alle airconditioned plaatsen al vergeven toen wij onze kaartjes gingen halen, dus de rit was niet echt comfortabel. We denken dat alle goede plaatsen verkocht waren aan een uiteenlopende reeks verkopers en bedelaars, want de trein zat er helemaal vol mee. Maar we hadden in ieder geval gegarandeerde, genummerde plaatsen en bij de NS moet je nog maar afwachten of je kunt zitten, dus in dat opzicht scoort Indian Railways beter. Het hotel in Sawai Madhopur was best heel aardig en de manager had twee safaritochten per jeep geregeld voor de volgende dag (in plaats van in grote bussen, die natuurlijk minder leuk zijn), dus de dag eindigde goed.

Gisteren werden we om half zeven opgepikt voor onze eerste safari. Omdat het in India nu het einde is van het droge seizoen was het park ook droog en voornamelijk geel/bruin, maar hier en daar had je wel mooie vergezichten. We zagen gevlekte herten, sambaherten, antilopen, aapjes, grondeekhoorns en heel veel vogels… maar geen tijgers. Teleurstelling! Toen we hoorden dat ook geen van de andere auto’s tijgers hadden gezien, voelden we ons iets beter. ’s Middags hadden we meer geluk. Na ongeveer twee uur rijden door het park met nergens een tijger te zien, vonden we er twee die in een grot lagen te slapen. Twee zusjes, zo werd ons verteld, van twee jaar oud dus eigenlijk nog welpen, maar wij vonden ze behoorlijk groot. Nadat we een tijdje hadden staan kijken werd er eentje wakker, en die ging aan de wandel. Er stonden inmiddels al een paar jeeps te kijken, en de tijger kwam echt heel dicht langs sommige van die auto’s! Na een paar minuten werd ook de andere tijgerin wakker en ging de eerste achterna. Daarna hebben we een tijd lang of de ene, of de andere van heel dichtbij kunnen volgen, echt supergaaf. Zie de foto’s in onze gallery!