Port Hedland was already warm but when we arrived in Broome we quickly realized that things could get a lot hotter still. Temperatures in the high thirties during the day. Temperatures in the high thirties during the night. The 12 dollars for an electrical fan turned out to be one of the best investments of our trip, just like the two plastic wine glasses we bought earlier.. 
The local Britz office refunded our leaking roof repair costs and replaced a broken chair, our table and can opener. No questions asked… Broome is the last ‘large’ town before entering The Kimberley, the rugged and empty area in the North of Western Australia. The Kimberley has only recently been discovered by tourists and not everything is easily accessible; most of it is accessed through the Gibb River Road, a 600+ km dirt road that is mostly closed during the wet (season) as many of the river crossings are impassable. April is the beginning of the dry so we hoped very much it would be all open. Unfortunately you cannot count on weather these days and the cyclone that gave us the rain some time ago certainly didn’t help. We kept our fingers crossed as we went to Derby, the gateway to The Kimberley, and checked the latest road conditions. The Gibb River Road was still partly closed to all traffic as were all the access roads to the parks and gorges along the way.. Bummer. Time for an alternate plan. Basically we had no other option but to continue along the Great Northern Highway that takes you well around the rougher areas..
In Fitzroy Crossing we visited the Geiki Gorge which was, hmm, another gorge. It was the first river with crocodile warning signs as the North is crocodile country, but we didn’t see any. Then again, the rule is; if you see a salty (salt water crocodile that also likes fresh water and sees humans as a nice variety in its diet), then you’re too close anyways… Halls Creek was slightly better; there we visited the cute Caroline’s pool and the China Wall, a stretch of whitish limestone rock that looks a bit like a man made wall and with a little imagination resembles the famous wall in China. We also traveled the 150 km dirt road (only open to 4WD traffic) back and forth to see the Wolfe Meteorite Crater, the second largest meteorite crater in the world (the largest one apparently being in Nevada).
One of the big attractions of The Kimberley, one that we definitely had to see, is Bungle Bungle (Purnululu) National Park. This isolated park with fantastic rock formations and gorges was only discovered in the 1980’s (although the Aboriginals knew of it for a long time) and open to the public since 1987. It’s only accessible by 4WD car and when the Aussies say only 4WD they mean only 4WD… Even though we were already used to dirt road driving at high speeds (up to 110km/h), the 50 odd kilometers of dirt track into Bungle Bungle was of a different order; it took us 2 hours and 10 minutes. The rocky, sandy, stony, muddy and sometimes wet track was difficult and certainly not for a normal car but that adds to the attraction (if you happen to drive a 4WD car anyways). The park itself is fantastic. The beehive like and dome rock formations are spectacular. We walked two of the tracks in the Northern part on our first day, spent the night on the campsite in the park and walked the other tracks at the other end of the park the next day. The views, the rocks and their surreal changing colors as the sun travels across the sky are amazing. Our expectations were high but we both loved the park very much.
From Bungle Bungle we drove up to Kununurra. Here we will see if we can drive a small bit of the Gibb River Road, entering from the East. We will be taking it easy as we are a few days ahead of schedule; traveling the Gibb River Road would have taken a few days longer.
 |
 |
 |
We dachten dat Port Hedland al heet was maar toen we in Broome aankwamen realiseerden we ons dat het gewoon nog wel een stukkie warmer kan. Temperaturen hoog in de 30 graden overdag. Temperaturen hoog in de 30 graden ’s nachts. De 12 dollar voor een elektrische ventilator bleek een van de beste investeringen van deze trip, net als de twee plastic wijnglazen die we al eerder hadden aangeschaft.. Het plaatselijke Britz kantoor betaalde netjes de rekening van ons lekkende dakraam terug, vervingen een kapotte kampeerstoel, de tafel en de blikopener zonder moeilijk te doen… Broome is de laatste ‘grote’ plaats voordat je The Kimberley in gaat, het ruige en lege gebied in het noorden van Western Australia. The Kimberley is pas recentelijk ontdekt door toeristen en niet alles is even toegankelijk; de meeste plaatsen bereik je via de Gibb River Road, een onverharde weg van 600+ km die tijdens het natte seizoen gesloten is, omdat je vaak riviertjes en kreken moet oversteken waar dan te veel water in staat. April is het begin van het droge seizoen dus we hoopten dat het allemaal al open was. Helaas kun je tegenwoordig nergens meer op het weer rekenen and de cycloon die ons eerder al een hoop regen had bezorgt, hielp natuurlijk ook niet. Al duimend gingen we naar Derby, de toegangspoort tot The Kimberley, en checkten de status van de wegen. De Gibb River Road was nog steeds gedeeltelijk gesloten voor al het verkeer net als de toegangswegen tot de parken en gorges onderweg.. Grrrr. Tijd voor een alternatief plan. Het kwam er eigenlijk op neer dat we geen andere keus hadden dan verder te gaan over de Great Northern Highway die je ruim om de ruigere gebieden heen stuurt.. (read more)
In Fitzroy Crossing bezochten we de Geiki Gorge wat, hmmmm, weer een gorge was. Het was de eerste rivier met krokodil waarschuwingen want het noorden is krokodillen land, maar we zagen er geen. Misschien maar goed ook want de regel is: als je een salty ziet (een zout water krokodil die net zo makkelijk ook in zoet water voorkomt en mensen als een frisse verandering van dieet ziet) dan ben je te dichtbij… Halls Creek was een stukje beter; daar hebben we de schattige Caroline’s Pool en de China Wall bezocht, een sliert van wittige kalkstenen rotsen die er enigszins als een door mensen gemaakte muur uitziet en met een beetje fantasie op de bekende muur in China lijkt. We hebben ook de 150 km onverharde weg (alleen open voor 4WD verkeer) heen en weer naar de Wolfe Meteorite Crater afgelegd, de op een na grootste meteoriet krater ter wereld (de grootste is kennelijk in Nevada).
Een van de grote attracties van The Kimberley, eentje die we perse wilden bekijken, is Bungle Bungle (Purnululu) National Park. Dit geisoleerde park met fantastische rotsformaties en gorges is pas in de jaren 80 ontdekt (alhoewel de Aboriginals al heel lang van het bestaan wisten) en open voor het publiek sinds 1987. Het is alleen toegankelijk per 4WD auto en als de Aussies zeggen alleen 4WD dan bedoelen ze alleen 4WD.. Alhoewel we al behoorlijk gewend waren aan het rijden op onverharde wegen op hoge snelheid (tot 110 km/h), de slordige 50 kilometers onverhard pad Bungle Bungle in waren van een andere orde; we hebben er 2 uur en 10 minuten over gedaan. De rotsachtige, zanderige, stenige, modderige en soms natte weg was moeilijk begaanbaar en zeker geen optie voor een gewone auto. Dat maakt het wel extra spannend, mits je in een 4WD rijdt natuurlijk.. Het park zelf is fantastisch. De bijenkorf-achtige en koepel vormige rotsformaties zijn spectaculair. We hebben de twee tracks in het noorden op de eerste dag bewandeld, in het park geslapen, en de volgende dag de andere wandelingen aan de andere kant van het park gelopen. De uitzichten, de rotsen en hun onwerkelijke veranderingen van kleur als de zon langs de hemel schuift zijn adembenemend. We hadden hoge verwachtingen maar we vonden het park allebei helemaal geweldig.
Vanuit Bungle Bungle zijn we verder naar Kununurra gereden. Hier gaan we proberen een stukje van de Gibb River Road vanuit de oost kant te rijden. We gaan het rustig aan doen omdat we een aantal dagen voor lopen op schema; de route over de Gibb River Road zou een aantal dagen langer geduurd hebben.
