Where in the world are Erwin & Miek?

The 45 minute flight from Melbourne to Launceston on Tasmania (or Tassie as they say here) went quickly and after having done so many flights now it’s become nothing more than a busride that takes you to your next destination. Nothing exciting about it anymore.. After picking up our rental car (another Sonata but unfortunately this one doesn’t have the V6 engine) and a Subway take out lunch, we checked in to our motel in the centre of Launceston (the locals say Launie). It’s not a very exciting town but they do have an excellent park nearby where many locals go for recreation; Cataract Gorge has some nice hiking trails and you can go for a swim either in the river or in the pool. The next day we drove east, first through mountainous area where we hiked to a nice but, since it’s been dry, not so impressive waterfall, and then south along the beautiful east coast to St. Helen’s Point. There we had a wonderful self made lunch on one of the big rocks sticking out into the sea. An excellent place to relax for a bit as we had the place all to ourselves.

It wasn’t all that easy to find a place to stay in Bicheno for two nights, because, so we figured out later, some auto club on a touring holiday was in the area with their hot rods. It was nice to see and hear these colorful cars though. Bicheno is a good starting point for trips to the Freycinet Peninsula but is also home to a nice animal park where you can get up close to kangaroos, wallabies, wombats, possums and other creatures but especially the tasmanian devils. The tasmanian devil is native to Tasmania, a very cute little animal with sharp teeth but unfortunately an endangered species. Not only by man but also because of the facial cancer disease that has wiped out 95% of some of the colonies on the island… The peninsula has many beautiful bays and beaches but one of them is on the top 10 list of the world’s best beaches; Wineglass Bay. A must see of course but the only way to get there is on foot via a 2.5 hours return hike over a steep and rocky path. ‘Piece of cake’ we thought so we packed food and water, towels and swim suits and off we went.. It was pretty steep and very rocky and hot but the views of the bay were stunning. Unfortunately when we got to the beach some clouds were filtering the sun and the sea breeze made it a bit too chilly to stay there for long. It was certainly too cold for a swim.. Yes, we are a bunch of wimps. The good thing was that we were back at the motel early enough to go see the little penguins again that live on the beach just around the corner. Like on Philip Island they come ashore at dusk to go back to their nests and feed their chicks. We spotted only a handful but at least there weren’t hundreds of other tourists around either.

De 45 minuten durende vlucht van Melbourne naar Launceston op Tasmanië (of Tassie zoals ze hier zeggen) ging lekker vlug voorbij en als je al zoveel vluchten gedaan hebt, is het niet veel meer dan een busrit naar je volgende bestemming. Er is niks spannends meer aan.. Nadat we onze huurauto hadden opgepikt (weer een Sonata maar nu helaas zonder die lekkere V6 erin) en een bij Subway gehaalde lunch, hebben we in ons motel in het centrum van Launceston (ze zeggen hier Launie) ingecheckt. Het is niet een erg spannend durp maar ze hebben dan wel weer een geweldig park vlakbij waar ook de locals naar toe gaan om te ontspannen; in Cataract Gorge kun je een aantal hiking trails lopen en lekker zwemmen in de rivier of in het zwembad. De volgende dag zijn we richting het oosten gereden, eerst door bergachtig gebied waar we naar een mooie, zij het door de droogte niet zo indrukwekkende, waterval zijn gelopen, en toen naar het zuiden langs de oostkust naar St. Helen’s Point. Daar hebben we heerlijk gepicknickt op één van de grote in zee uitstekende rotsen. Een prima plek om te relaxen vooral omdat we er helemaal alleen waren.

Het was niet erg makkelijk om een slaapplaatsje in Bicheno te vinden voor twee nachten omdat, zo vonden we later uit, een of andere autoclub in de buurt op toervakantie (ouakansie) was met hun ‘hot rods’. Het was op zich wel leuk om de kleurrijke auto’s te zien en te horen. Bicheno is een goede uitvalsbasis voor uitstapjes naar de Freycinet Peninsula maar er is ook een leuk dierenpark in de buurt waar je van heel dichtbij kangaroes, wallabies, wombats, possums en ander spul kunt zien maar het gaat met name om de tasmaanse duivel. De tasmanian devil is een erg schattig inheems beestje met scherpe tanden maar helaas ook een bedreigde diersoort. Niet alleen vanwege de mens maar vooral ook door een ziekte die gezichtskanker veroorzaakt en die binnen sommige kolonies op het eiland al zo’n 95% van de populatie heeft gedood… Het schiereiland heeft veel prachtige baaien en stranden maar één ervan staat in de top 10 van ’s werelds mooiste stranden; Wineglass Bay. Een must natuurlijk maar de enige manier om er te komen - als je geen boot hebt - is te voet. De wandeling duurt 2,5 uur en gaat over een stijl en rotsachtig pad. ‘Appeltje, eitje’ dachten we dus met voedsel, water en zwembroek gepakt, gingen we op weg… Het was inderdaad erg stijl en rotsachtig en erg warm maar het uitzicht op de baai was fantastisch. Helaas was het bewolkt toen we op het strand aankwamen en de zeebries maakte het te kil om er lang te blijven. Het was in ieder geval te koud om te zwemmen.. Ja, we zijn watjes. Het positieve was dat we wel op tijd terug waren bij het motel om de kleine pinguins weer te zien die om de hoek op het strand wonen. Net als op Philip Island komen ze bij zonsondergang aan wal om terug te gaan naar hun nestjes en hun jongen te voeden. We hebben er maar een handvol gezien maar er waren in ieder geval ook geen honderden andere toeristen bij.