Where in the world are Erwin & Miek?

This morning, after getting up, shopping for bagage locks and power adapters and breakfast, we got in our rental Nissan Wingroad (what the hell kind of model is that? Never heard of…. small car, no luxuries, but cheap and large enough to hold our enormous bags) and drove to Mount Cook. With 3700-something metres Mount Cook is the tallest mountain in New Zealand and is part of the local ‘Alps’ mountain range. Clearly, very few New Zealanders have ever visited the real Alps, because the mountain range looks really nothing like that. It is very pretty, properly snow-capped, a few extremely blue lakes surrounding the plains around the mountains, glaciers, and all that stuff, but compared to Switzerland, the mountain area seemed kind of small, at least to me. But I am spoiled! We had a lovely day though, we took the scenic route from Christchurch, and it was a very nice drive up. We did two short hikes near Mount Cook in the afternoon, which was great: it’s summer here, so although we only finished at around seven, it was still sunny: the sun does not go down until after eight. We found a motel “near” the mountain (70 km away) in Twizel, where we found out that the little mountain-gateway town was booked full and we could only get a room in the backpacker’s lodge. We thought we’d have it to ourselves but now we’re sharing with 3 French people who don’t speak English very well at all. Oh well, it’s cheap, and apparently we can buy a wireless internet card for a few dollars. If you’re reading this, the wireless internet thing worked out.

A few observations on New Zealand. The roads are pretty good, and there isn’t much traffic. The number of dead animals on the road is therefore stunning. We haven’t seen a single furry creature alive but we’ve seen tens if not hundreds of flat ones in the middle of the road. On the other hand: there are very many birds of prey around here! New Zealanders have shopping malls that are open on Sunday as we fortunately found out yesterday. On average, they (the New-Zealanders, not the malls ) are quite fat, plainly dressed and not very interesting to look at. Nice, though. The lady in our motel said they never even lock their houses or cars around here. New Zealanders drinks lots of coffee, lots. There are Starbucks coffee shops everywhere and many wannabes/lookalikes/rip-offs.

Vanochtend, na het opstaan en shoppen voor een ketting met slot voor onze bagage, een adapter voor Nieuw-Zeelandse stekkers en ontbijt, stapten we in onze gehuurde Nissan Wingroad om op weg te gaan naar Mount Cook. Wij hebben ook nog nooit van de Wingroad gehoord. Het is een kleine auto, zonder luxe fratsen zoals centrale deurvergrendeling of zelfs maar elektrisch verstelbare spiegels, maar hij is wel goedkoop en bovendien passen onze enorme tassen met gemak in de kofferbak. Met 3700-nogwat meter is Mount Cook de hoogste berg in Nieuw-Zeeland. Hij maakt deel uit van de plaatselijke “Alpen”. Het is duidelijk dat niet veel Nieuw-Zeelanders de echte Alpen hebben gezien, want de bergen hier lijken er echt niet op. Het is heel mooi, de hoogste bergen hebben besneeuwde toppen en er zijn echte gletsjers, een paar hele mooie, felblauwe meren in de vlakten rondom de bergen, maar vergeleken met Zwitserland vond ik het allemaal een beetje klein. Maar ik ben dan ook verwend.

We hadden echter een fijne dag. We hadden de toeristische route vanaf Christchurch genomen, en het was een hele mooie rit naar Mount Cook. Bij de berg, aan het einde van de middag, hebben we twee korte wandelingen gemaakt. Dat was geweldig: omdat het hier zomer is, gaat de zon pas na acht uur ’s avonds onder, dus ook al waren we tegen zeven uur ’s avonds nog aan het wandelen, het was gewoon nog lekker zonnig. We hebben een motel gevonden “in de buurt van” de berg (op 70 km afstand) in het dorpje Twizel. Dat is zo’n beetje de toegangspoort tot Mount Cook, en het is er druk vandaag: we konden alleen nog maar een kamer krijgen in de “backpackers lodge”. We dachten dat we die voor onszelf zouden hebben, maar helaas blijken we ‘m te moeten delen met drie Fransen die erg slecht Engels spreken. Helaas! Wel goed voor ons budget, want we betalen ook backpackers prijzen. En als het goed is kunnen we voor een paar dollar een kaart kopen voor het draadloze internetnetwerk; als je dit leest is het ons gelukt.

Wat eerste indrukken van Nieuw-Zeeland. Als de zon schijnt, is de lucht ook meteen superblauw! Veel blauwer dan bij ons, lijkt. De wegen zijn behoorlijk goed, en er is weinig verkeer. Het aantal dode dieren op de weg is daarom verbazingwekkend. We hebben nog niet een donzig diertje zien huppelen, maar er liggen plenty platte exemplaren op de weg! Aan de andere kant: mede daardoor waarschijnlijk zien we wel erg veel roofvogels. In Nieuw-Zeeland hebben ze net als in de VS shopping malls die op zondag open zijn, weten we (gelukkig!) sinds gisteren. De mensen zijn gemiddeld niet zo mooi (zeg maar lelijk) en best dik, en ze kleden zich ook erg saai en informeel. Ze zijn wel aardig! De dame in ons motel zei dat ze hier niet eens hun auto’s en huizen op slot doen (doen wij lekker toch). En Nieuw-Zeelanders drinken heel erg veel koffie. Het stikt hier van de Starbucksen en Starbucks-kloons. Vinden wij helemaal niet erg! Net als de alomtegenwoordige Subways, daar kun je tenminste lunchen met een echt broodje! Niet dat de nasi’s en bento’s van de afgelopen weken niet lekker waren maar rijst krijgen we waarschijnlijk in China en Japan nog genoeg. En o ja, ze verkopen hier ook Nieuw-Zeelandse appels in de supermarkt (surprise, surprise), soorten die je bij ons niet hebt, en die zijn erg lekker. Wat ook opvalt: bij ons zijn Nieuw-Zeelandse wijnen over het algemeen vrij goedkoop, maar zelfs in de supermarkt hier doet een gemiddelde fles rond de 10 euro. Hetgeen ons doet vermoeden dat de wijnexport hier zwaar gesubsidieerd wordt. Overigens hebben we onderweg nog geen druif gezien dus we vragen ons wel af waar al die Nieuw-Zeelandse wijn dan vandaan komt. Het raarste wat ik tot nu toe hier in de supermarkt gezien heb (naast de Bolletje (!) beschuit en De Ruijter(!) vlokken en andere dingen met AH & Euroshopper logo’s) zijn zakjes met poeder om zelf yoghurt te maken in je yoghurtmachine. We hebben het overwogen als new business idea #7 maar we denken niet dat daar in Nederland een enorme markt voor is.